Letras

1. Sempre en Galiza / Galician Lullaby

Sempre en Galiza (Castelao/Narf)

I eu cavilo na sombra fresca das carballeiras de Lalín,
nos piñeiraes da Beiramar de Noia,
nos arumes mariñeiros de Bueu,
no cumio de Monte Louro,
na frescura do meu mar de Rianxo,
na fonte cantareira da Estrada,
nos salseiros de Corrubedo,
no ar puro de Curtis,
na paz vizosa do Lérez.
(e síntome fortalecido)

Galician Lullaby (Narf)

Summer wind, you send my soul to my homeland
Take my sorrow, and i’ll sing a gentle lullaby.
Son galego da Arxentina, galego da Alemania
Galego de Cuba, da Suíza, da Holanda, do Canadá
Galego na Galiza imaxinaria..
Son galego de Caracas, galego de Santiago
Galego de Roma, de Lima, do Cairo, de Bogotá
Galego na Galiza imaxinaria…
Non fago máis que atopar xente distinta
Ca mesma teima ca min
Non fago máis que ouvir outras voces
Que son a mesma voz
Vento do verán, traesme saudades da casa
Leva a miña pena e cantareiche unha nana…

 

2. Alalá das Mariñas (tradicional de Galicia)

Teño unha casiña branca
na Mariña entre loureiros,
teño amores, teño barcas
e estou vivindo no ceo.

Ailalelo, ailalala
Ailalelo, ailalala….

E adiós á miña casiña,
portelo do meu quinteiro,
auga da miña fontiña,
sombra do meu laranxeiro

Ailalelo, ailalala
Ailalelo, ailalala….

 

3. Cantiga do neno da tenda (Federico G. Lorca / Fran Pérez)

Bos aires ten unha gaita
sobre do Río da Prata
que a toca o vento do norde
coa súa gris boca mollada.
¡Triste Ramón de Sismundi!
Aló, na rúa Esmeralda,
basoira que te basoira
polvo d’estantes e caixas.
Ao longo das rúas infindas
os galegos paseiaban
soñando un val imposíbel
na verde riba da pampa.

¡Triste Ramón de Sismundi!
Sinteu a muiñeira d’ágoa
mentres sete bois de lúa
pacían na súa lembranza.
Foise pra veira do río,
veira do Río da Prata
Sauces e cabalos núos
creban o vidro das ágoas.
Non atopou o xemido
malencónico da gaita,
non viu o inmenso gaiteiro
coa frolida d’alas:
triste Ramón de Sismundi,
veira do Río da Prata,
viu na tarde amortecida
bermello muro de lama.

 

4. Encontrarte (Fran Pérez)

Non te vira xamais
non te esperaba
e nin sequera te procuraba

Non ouvira de ti
non te chamaba
e nin sequera te imaxinaba

Mais hai algo en ti, algo en min
Algo en nós que me di
que te vou recoñecer
no momento de verte

Lá no fundo da miña viaxeira
tiña un lugar para ti
un bo lugar para ti
eu vin para encontrarte

Non sabía de ti,
non te chamaba
e nin sequera te presentía

Non contaba contigo,
non te buscaba
e nin sequera te precisaba

Mais hai algo en ti, algo en min
Algo en nós que me di
que te vou recoñecer
no momento de verte

Lá no fundo da miña viaxeira
tiña un lugar para ti
un bo lugar para ti
eu vin para encontrarte

 

5. Xa asoma a primavera (Segundo Pérez Queiro/Fran Pérez)

Xa chegou o merlo meigo
de asubío melosiño
pregoando a primavera
naquel agreste montiño

Merlo melosiño de meigo asubío
pules no peteiro doces armunías
de eternos rumores de ledo gaiteiro

Merlo negro garruleiro
de amareliño piteiro
vaite indo para o eido

Que xa está a merla chocando
esperándote no niño

 

6. Quimera (Pepe Sendón / Fran Pérez)

O mundo ben pode acabar hoxe aquí
para min tanto ten
finito, infinito, eterno, fugaz
unha inútil discusión

Homes, sempre hai algún home
homes imperfectos
homes que caen ós meus pés
coma ti

O tempo, o espacio, o universo , a luz
o big bang, o big crunch
palabras que perden sentido agora que estou
diante de ti

Mundos, dis que hai outros mundos
eu son doutro mundo
unha quimera ideal
para ti

Eu canto esta noite por ti
ti fas preguntas
eu podo facerte feliz
ti fas preguntas
hai tantos segredos
que queres saber
pois moi ben
meu amor non os ten

O enigma da vida está dentro de min
pero ti non me ves
eu son esa estrela que brilla por ti
pero estás tan lonxe de aquí

Soa, síntome tan soa
soa e inalcanzable
moito máis perto de Deus que de ti

Eu canto esta noite por ti
ti fas preguntas
eu podo facerte feliz
ti fas preguntas

Preguntas que non
poderás responder
se non amas
a unha muller

 

7. Bos amores (Rosalía de Castro / Fran Pérez)

Cal olido de rosas que sai de antre o ramaxen
nunha mañán de maio, hai amores soaves
que n’inda vir se sinte, nin se ve cando entraren
pola mimosa porta que o corazón lles abre
de seu, cal se abre no agosto
a frol ó orballo da tarde.
E sin romor nin queixa, nin choros, nin cantares,
brandos así e saudosos, cal alentar dos ánxeles,
en nós encarnan puros, corren coa nosa sangre
i os ermos reverdecen do esprito onde moraren.
Busca estes amores…, búscaos,
si tes que chos poida dare;
que éstes son sóio os que duran
nesta vida de pasaxen.

 

8. Os teus ollos (Curros Enríquez / José Castro ‘Chané / Adaptación: Sérgio Tannus e Uxía)

Ten a serena o canto
i a serpe o alento;
o lago ten a onda,
Dios ten o inferno.
Ti tes de abondo
co que tes escondido
neses teus ollos.

O trono dos monarcas,
do sabio os trunfos,
a groria do poeta,
o ouro do mundo:
Dera eso todo
por sólo unha mirada
deses teus ollos.

Buscan os pitorreises
pra faguer niño,
a herba santa que nace
veira dos ríos.
Eu busco sólo
unha mirada meiga
deses teus ollos.

Cando se pon a lúa
tras dos penedos,
choran as estreliñas
todas do ceo.
Tamén eu choro
cando non me alumean
eses teus ollos.

 

9. Nana de Zemanbiquo (Fran Pérez)

Uo uo uo uo ié,
Uo uo uo uo ié
durme meu amor
durme meu ben
Eu son de Zemambiquo
Son unha filla do sol
Levo gravado no rostro
O sorriso da natureza
No abrazo quente da noite
Síntese a brisa do mar
Ouvese a voz dos tambores
Cantando no embalo das ondas
Non estou a soñar
Zemambiquo é un bo lugar

Uo uo uo uo ié,
Uo uo uo uo ié durme meu amor
Durme meu ben
Os deuses lá das estrelas
QuIxeron facerme feliz
E deronme como presente
A vontade de danzar

Non estou a Soñar
Zemambiquo é un bo lugar

Miña terra, mãe tan fértil
Todo podes ofrecer
Flores e frutos que nacen
e crecen con alegría
Os donos do paraíso
Son os teus fillos oh mãe!
Dalles calor e alimento
de geração pra geração
Non estou a soñar
Zemambiquo é un bo lugar

Os deuses lá das estrelas
Quixeron facerme feliz
E déronme como presente
A vontade de amar.
Non estou a soñar
Zemambiquo é un bo lugar.

 

10. Santiago (Fran Pérez)

Son dunha cidade futurista
Ca alma enredada na espiral
Arcos, casas, flores de pedra
Que alguén sementou
A calma no medio do vendaval
Cidade misterio, aldea oculta
Santiago
A maxia aparece, invade e transforma
Os camiños son ríos
A pedra un manantial
Cidade incompleta, faro errante
Santiago
A noite dispuxo que guiasen
Os astros
E saímos ao encontro
Dos que viñan do mar
Retumban na néboa círculos
Campá no tímpano mental
Berenguelelé lelelé lelelé.

 

11. Esta noite (Fran Pérez / Manecas Costa / Coda: trad/Uxía)

Oín dicir que non ías andar máis por aquí
que querías voltar, voltar, voltar.

Pois non, meu irmán,
foi simplemente un momento de abatimento
pero xa tomei folgos…
Teño toda a forza pra loitar
teño cada noite pra soñar
e cada minuto pra lembrar
quen eu son
pra lembrar de onde eu son
Esta noite vou voltar ao lugar
onde sendo criança brinquei
esta noite vou voltar ao lugar
onde sendo un rapaz eu soñei
na braña grande, no val da Louriña
no patio da escola, nas vías da estación.

Curún dende ielelé…
pois é, meu irmán,
foi simplemente un momento de abatimento
pero xa tomei folgos.
Teño toda a forza pra loitar
teño cada noite pra soñar
e cada minuto pra lembrar
quen eu son
pra lembrar de onde eu son.

Esta noite vou voltar ao lugar
onde sendo criança brinquei
esta noite vou voltar ao lugar
onde sendo un rapaz eu soñei
á beira dun río, perto da casa
á casa de sempre,
co tempo aí enfrente…

Curún dende ielelé…

Este neniño pequeno
heino de mandar á escola
heille de comprar un bombo
e máis unha castañola.

 

12. Onda soante (Segundo Pérez Queiro / Fran Pérez)

Onda soante e branquiña
que vas e ves a porfía
coma ti parece ser
a miña malenconía

O mar a beira te leva
mais ti corredora onda
chegas a ela e das volta.

Vamos procurar na nosa memoria
a imaxe real do noso pasado
para entender o noso fado
vamos voltar ao principio da historia

imaxe-vertical-uxia-narf