Uxía despedíase así de Fran Pérez, Narf, en novembro do 2016. A súa música quedou en nós. Neste espazo web poderedes percorrer esta viaxe que foron as Baladas da Galiza Imaxinaria

Fran Pérez, Narf, foise coa lúa grande (…) A música foi para el un impulso tan irremediábel e primitivo como a propia vida e iso guiouno sempre. Teño aprendido moito do meu compañeiro, abofé: a entrega, a empatía, a autoesixencia, a xenerosidade sen límites, a serenidade para afrontar os problemas, o humor en momentos complicados, a calma no medio do vendaval…

Fran, o meu faro errante polos vieiros da Galiza imaxinaria que percorremos sen descanso desde que tiven a fortuna de cantar ao seu lado como unha soa voz, atopando un lugar común onde harmonizar na sinxeleza os nosos xeitos, tan diferentes. Así unimos a distorsión salvaxe da súa guitarra coa nosa arma poderosa, a pandeireta, convidamos ao baile e a abrir as mentes ao noso espazo emocional, ese que habitamos e soñamos. (…)

Eu, compi, alma xemelga e viaxeira, souben no mesmo momento de verte que alá no fondo da miña alma viaxeira tiña un lugar para ti, un bo lugar para ti, na mimosa porta do meu corazón para sempre. Grazas por tanto, compañeiro!

narf último concertoA FOTO É DE LUÍS SOTO, NO DERRADEIRO CONCERTO DE NARF NO TEATRO PRINCIPAL DE COMPOSTELA, NO MARCO DO WOMEX, EN OUTUBRO DO 2016.